Onlangs schorste de Raad van State, op verzoek van de stichting Milieuwerkgroepen Ede (SME) en het Buurtcomité EBK, het bestemmingsplan “Ede, Elias Beeckmankazerne, nieuwbouw basisschool en gymzaal”. Hierdoor mag de gemeente Ede geen bouwvergunning afgeven voor de bouw van de school en loopt de herhuisvesting van de school vertraging op. De wethouder denkt nu dat de rechter op andere gedachten is te brengen door extra natuuronderzoek te doen. Als het niet lukt om de Raad van State met een nieuw onderzoek te overtuigen, wil de wethouder een nieuwe natuurvergunning gaan aanvragen door stikstofruimte elders te kopen. Aangezien algemeen bekend en erkend is dat de natuur in deze Natura 2000-gebieden er slecht aan toe is en er op korte termijn geen uitzicht op structurele verbetering is, zal dit extern salderen waarschijnlijk ook niet worden toegestaan door de rechter.
Je zou denken dat het tijd wordt dat de wethouder met de bezwaarmakers contact opneemt om te bekijken hoe aan onze bezwaren tegemoet kan worden gekomen en of er wellicht een compromis mogelijk is. Waarom gebeurt dit eigenlijk niet?
